Sarpur | Menningarafurðir RSS feed for this section

Þetta er plata ársins

19 Okt

xstud-poster
Í dag er mikið Samfó-skrall á Bryggjunni brugghúsi. Boðið verður upp á skemmtiatriði (sjá plaggat). Um að gera að mæta, finna ferska kratavinda leika um heilabúið og sannfærast um að Ísland getur alveg tileinkað sér góða hluti sem hafa gefist vel í Kanada, Svíþjóð og öðrum löndum sem við ættum að bera okkur saman við. Jafnarmennskan virkar, þótt Blair-isminn hafi alveg fokkað þessu upp um tíma. X-S í dag er með best skúruðu framboðslistana og eins og skoðunarkannanir hafa verið að sýna er þetta málið í dag og það sem koma skal. Ísland úr ruslflokki íhaldsins, takk. Löngu kominn tími til að ríku kallarnir ráði ekki öllu hérna.

Páll_Ivan_frá_Eiðum_-_This_Is_My_Shit_600_600
Páll Ivan frá Eiðum á plötu ársins 2016 og 2017, This is my shit. Ég (Erðanúmúsík) var svakaspenntur fyrir að gefa þetta út á CD í janúar í fyrra. Það fór af stað, Páll valdi lögin, Albert Finnbogason masteraði plötuna og Páll fór að hugsa um hvað platan ætti að heita. Svo hlýt ég að hafa dottið í eitthvað þunglyndislegt verkleysi því mánuðir liðu og ekkert gerðist – Páll er sjálfur meira og minna í þunglyndi, svo ekki var mikið ýtt á eftir þessu úr þeirri áttinni. Listamiðstöðin og plötuútgáfan Mengi kom svo í spilið og vildi gefa plötuna út. Það tók endalausa mánuði, en núna, skilst mér, er This is my Shit, fyrsta plata Páls Ivans loksins komin út. Hallelúja! Þú verður nú bara að heyra þessa plötu, því hún er besta plata ársins, bæði 2016 og 2017. Nettari verður poppskíturinn varla. Afhverju er Tinder on the Toilet í massaspilun á öllum útvarpsrásum? Eru þessir útvarpsmenn algjörir þöngulhausar?
Brakandi ferskur vinýll ætti að vera til út í búð og svo er This is my shit á Spotify.

Er Atlantis Ísland?

2 Okt

Riff er á fullu. Þessari veislu líkur á sunnudaginn svo þú hefur tæpa viku til að graðka í þig rjúkandi réttina.  Hér eru niðurstöður greiningardeildar.

Atlantis, Iceland ******
Ástralar þrír frá Adelaide voru hér á svipuðum tíma í fyrra. Þeir spjölluðu við mig og fullt af liði og voru alltaf að skjóta bíó út um allt. Niðurstaða alls þessa er heimildarmyndin Atlantic, Iceland sem ég sá á alheimsfrumsýningu á laugardaginn.
Þetta er geggjað góð mynd um pönkið hérna og Ísland og álfana og allt þetta dæmi. Allsengin lofrulla eða kjaftæði, heldur er reynt að svara milljón dollar spurningunni: Afhverju kemur svona mikið af góðri tónlist héðan. Svar myndarinnar er alveg ásættanlegt, en ekki víst að börn né pappakassar skilji það. Gef þessari mynd fullt hús og eiginlega einni til (6 samtals) því ég er í myndinni og lokalagið er Homo Sapiens. Svo er meistari Árni Johnsen hetja myndarinnar!

Næsta sýning er lokasýning: Þriðjudaginn 03.10 kl. 17:30

Kom of seint á íslenskan stuttmyndapakka nr 1 og þurfti að fara snemma. Sá því bara brot af öllu prógramminu:

CUT ****
Innantómt „köttað“ líkamsræktarkjaftæði, rugl og vitleysa. Svo er bara köttað á myndina en maður er ekkert viss um hvort tæknin sé að stríða eða þetta eigi að vera svona. Fagrir líkamar eru skel um ekki neitt – segir þessi mynd okkur. Flott mynd eftir Evu Sigurðardóttur.

Thick Skin ****
Verulega nákvæm mynd af eftirmálum unglinafyllirís og nauðgunar. Engin siðferðisviðmið gefin heldur bara sýnt hvernig þetta er. Flott og vel leikin mynd eftir Erlend Sveinsson.

Munda *****
Fyrsta stuttmynd Tinnu Hrafnsdóttur leikkonu og hún skorar fullt hús stiga með verulega næs sögu um Mundu prest sem fattar lífið aðeins of seint. Eða hún fattar það ekki, við sjáum bara ðe törning point. Frábærir leikarar með Guðrúnu Gísladóttur og Sigga Sigurjóns í fararbroddi búa til frábært fílgúdd. Meira Tinna, meira! 

threemen
Three Men *****

Æi, enn meira af körlum í sveit um vetur, er það fyrsta sem maður hugsar þegar þessi útskriftarmynd Emils Alfreðs Emilssonar byrjar. En það er nú ekki lengi því fljótlega fattar maður hvað þetta er skemmtileg og frábær mynd. Pabbinn Vikingur Kristjánsson og tveir synir eru að redda sér í sveitinni. Ég finn hvergi hverjir leika synina, en báðir eru þeir frábærir, sérstaklega sá eldri, sem er nú bara stjarna á uppleið eða eitthvað og lítur út eins og sambland af Sigurjóni í Ham og Lux Interior, svona sláni. Þetta var af hinum ólöstuðum skemmtilegasta mynd kvöldsins og fílgúdd kvöldsins. Emil leikstjóri verður kominn á verðlaunapalla innan skamms.

Svo er bara að fá almennilega ríkisstjórn sem dælir almannafé í skapandi listir og hættir að eyða í eintóma vitleysu eins og lambakjöt til útlanda, bestu papriku í heimi, hús Orkuveitunnar, míglek göng, ónýtar Landeyjahafnir og getur ekki einu sinni malbikið eitt bílastæði. Já, Borgarspítalinn varð fimmtíu ára þann 28. september og enn er bílastæðið ómalbikað. Við höfum verið hálfvitar en vonum það besta. Pappakassakynslóðin er að deyja út og bjart er framundan.

Meiri listir – minni „skynsemi“, takk.

 

 

Öskra minna – Bíó meira

27 Sep

Við skulum ekki gleyma okkur. Íslendingar eru 0.000345% jarðarbúa og það er enginn nema við sjálf að pæla í þessu svokallaða stjórnmálaástandi hérna. Mér er svo sem sama hvernig þú vilt eyða dýrmætum tíma þínum. Ef þú vilt öskra allan daginn á Facebook um hvað allt sé ömurlegt og hvað allir séu glataðir og svona almennt raus, sem tekur athyglina frá því sem enginn vill sjá: Bjálkanum í eigin auga – þá máttu það að sjálfssögðu. Kannski er einhver álíka æstur sem mun svara þér eða koma með mótrök og bla bla bla, en ég er allavega ekki þarna. Og auðvitað öllum drullusama um það.

Íslenskt náttúra hefur “alltaf” verið hérna og það er hún sem dregur túrista-síldina hingað fyrst og fremst. Sama náttúra var hérna líka þegar smámenni fortíðar (aðallega XD og XB, en líka allir hinir, t.d. Steingrímur Joð) reyndu sem mest þeir máttu að eyðileggja náttúruna, því þeir komu ekki auga á neitt annað en leiðinlegar verksmiðjur til að “bjarga” hinum og þessum plássum sem eru ekki á höfuðborgarsvæðinu. Gamla Ísland voru álver, frekir kallar sem öskruðu: “Nú, hvernig vilt þú þá halda lífi í landinu?” og endalaus og geðveikur fjáraustur í vonlaus verkefni eins og lambakjöt á erlenda diska, svo ekki sé talað um endalaus “landkynningarátök”, sem voru í besta falli góður brandari.

En þetta rugl fékk allan peninginn. Áratugur eftir áratugur í rugl. Af því þrælar hugmyndaleysis og eigin ranghugmynda höfðu rangt fyrir sér en réðu samt yfir öllum peningunum. Og biddu fyrir þér, það er enn fullt af vitleysingum sem halda að “landkynning” og “lambakjöt til útlanda” séu einhver töfraorð.

Grjótharðar staðreyndir eru þessar: Listafólk í útrás hefur komið Íslandi og náttúrunni á kortið í erlendum hausum. Með þeim afleiðingum að túrismi er að síga yfir sjávarútveg sem aðalatvinnugrein þjóðarinnar. Hafðu það, álbrjálaði, hvalveiðandi, stóriðjustefnuóði fábjáninn þinn! Eða nei, það er lítilmannlegt að vera “I told you so”.

“Það er gott að vera vitur eftir á,” söngluðu heimskir milljarðagreifar með allt niður um sig 2008 og í sama kór voru XD og XB og líka XS og XV og allir bara. Líka þú með þinn flatskjá og myntkörfulán á bakinu. Hvernig væri þá núna að vera “vitur fyrirfram”? Til dæmis með því að fara ekki á límingunum í einhverri geðsturlun þegar næstu listamannalaun verða tilkynnt. Listamannalaun sem eru bara klink hvort sem er og eflaust hægt að borga þau öll með einni misheppnaðri lambakjötsferð til Kína.

Hvernig væri að hætta að eyða tímanum í tilgangslaust tuð á Facebook, rífa þig upp á rassgatinu og sjá og heyra skemmtilega og hrífandi list. Skiptir ekki máli hvað það er eiginlega. Fólk er meira en kindur. Rollur fara ekki í bíó en bændur á svokallaðri vonarvöl ættu að gera það. Netflix? Næst það ekki í Skagafirði?

Nú er að renna upp hið árlega bíóhaust. Með leyfi fundarstjóra:

hronnmarRIFF kvikmyndahátíðin byrjar á morgun. Slefandi æðisleg veisla til 8. Október. Dagskráin er hér og bara go for it. https://riff.is/dagskra/kvikmyndir-og-vidburdir/ Miðasalan er hér. https://riff.is/um-riff/midasala/ Fólk yfir 90 í greind ætti að geta klórað sig út úr þessu, enda getur fólk undir 90 bara farið áfram á Superman (reyndar æðisleg skemmtun þessi nýjasta).

Hef sjálfur ekki fullskipulagt mig en nú hef ég tíma, enda ekki fastur í að bera kassa einhversstaðar á milli 09:00-18:00. Myndir sem mér sýnast vera möst: Tom of Finland / Borg vs. McEnroe / Stöff eftir Aki og Maki Kaurismaki / Stöff eftir einn heiðursgestinn, sjálfan Werner Herzog / Rock n Rollers (með krökkunum) og svo framvegis.

Sjálfur er ég víst í viðtali í myndinni Atlantis, Iceland eftir ástralska vini mína. Ég neyðist til að sjá undirhökuna á mér í þeirri mynd. Og svo er örugglega margt fleira fyndið og áhugavert en undirhakan á mér í þessari mynd.

Það skiptir eiginlega ekki máli hvað maður sér, í hvaða sal maður vafrar inn á – maður kemur alltaf betri maður út og jafnvel með einhverjar nýjar og ferskar pælingar. Þetta er ekki bara bíó, þetta er líka hugveita. Ég er að detta í gírinn og nú verður tekið á því. Takk Hrönn Marínósdóttir fyrir að nenna þessu í öll þessi ár! Þrátt fyrir þetta vanalega, fjárhagsáhyggjur og betl, af því það þarf að nota peningana í lambakjöt og landkynningu, bjarga einhverju Sjalladrasli á Suðurnesjum (Steingrímur Joð) og svo moðerfokking framvegis. En munum samt að vonin er það síðasta sem deyr. (Sjá t.d. http://www.imdb.com/title/tt0118799/)

Ef þú vilt svo drulla þér af Facebook strax í kvöld (eða seinna) þá eru það THE SQUARE í Bíóparadís og UNDIR TRÉNU sem þú átt að fjölmenna á með undirhökuna, þín andlegu og líkamlegu mein, æxlunarfærin, heilann á þér og allt heila klabbið.

Allt hér að ofan gildir líka fyrir þau ykkar sem teljið ykkur vera alheilbrigð. Þið eruð hættulegasta liðið, oftast svo kallaðir siðblindingjar, sem er víst staðreynd að er til (á eftir að gúggla). Kjósendur hljóta að vita við hverja er átt.

Tvær möst sí bíómyndir

10 Sep

Í bíóhúsum Reykjavíkur eru nú um mundir tvær bíómyndir sem þú bara hreinlega verður að sjá. Byrjum á þeirri íslensku.

UNDIR TRÉNU ****
Haddi Gunni (Hafsteinn Gunnar Sigurðsson), sem gerði áður Á annan veg (2011) og París norðursins (2014) er leikstjóri myndarinnar og skrifaði handritið með Huldari Breiðfjörð. Allt hans stöff hefur verið gott en Undir trénu er samt lang best. Tré í garði er minnsta málið í þessari mynd heldur einskonar macguffin. Tvær fjölskyldur í raðhúsalengju í Reykjavík gætu þess vegna verið Suður og Norður Kórea – eða Ísrael og Palestína (samt eiginlega of mikið Golíat og Davíð dæmi í gangi þar) – og við sjáum hvað getur gerst þegar fólk stendur fast á sinni geðveiki, sama hvað. Edda Björgvins (gaman leikari) vinnur stórfenglegan leiksigur, ég man bara hreinlega ekki eftir öðru eins áður í íslenskri mynd. Hún fær Edduna næst og gott ef ekki Óskarinn líka (mín spá – ég er samt hvorki í Eddu né Óskarsnefninni). Allir leikarar eru einnig hreinlega stórkostlegir. Meistari Steindi (gaman leikari), Siggi Sigurjóns (gaman leikari) og Þorsteinn Bachman (gaman leikari) eru drulluþéttir og æðislegir – og öll hin líka. Tæknihliðin er pottþétt (ég sá allavega allt og heyrði meira að segja allt) og tónlist Daníels Bjarnasonar er fín (maður tók lítið eftir henni, sem er plús, og stundum skerpti hún á atburðum). Svo bara til hamingju öll með þetta þrekvirki og Haddi og kó eiga ennþá helling inni – því þetta er svo ungt lið. Mig langar aftur á Undir trénu. 

THE SQUARE ***** (samt bara hægt að fá **** mest)
Eins og komið hefur fram er Svíþjóð það fólksmengi þar sem allt hefur best verið gert, allavega mv núgildandi heimildir sagnfræðinga. Þaðan kemur Ruben Östlund, leikstjóri myndarinnar og helsti heilinn að baki hennar. Bergur Ebbi lýsti myndinni svona (án þess að hafa séð hana, hafði bara mín orð fyrir því): „Ha, eitthvað skandinavískt Fight Club, samt meira posh – dýrka svona“ – og það er það sem þessi mynd er. Jafn góð og áhrifamikil (áhrifameiri samt) og Fight Club. Og auðvitað meira Ikea en Fight Club (sem þó hafði mjög sterka Ikea senu).
The Square (auðvitað þýðir titillinn að það þarf að „hugsa út fyrir kassann“ til að leysa yfirþyrmandi vandamál heimsins) er svo ógeðslega fyndinn að jafnvel Luis Bunuel er nú að snúa sér við í gröfinni (note to self: Tékka á því hvar sá meistari er jarðaður). „Ógeðslega“ fyndin af því að allt er fyndið í henni, jafnvel það sem má ekki vera fyndið.
Rammi myndarinnar er listaheimurinn, svo kallaði, sem í alvöru löndum (ekki Íslandi sem sé) er múltíbilljón bisness og snobbið og ruglið eins og eitthvað úr höll Lúðvíks í Versölum. Þó listamenn á Íslandi séu alltaf skítblankir og árlega niðurlægðir af undir 90 í greindarprófum (af því fávitar mega líka vera í tölvum), þá er það allavega gott að hér snobba fáir fyrir þessu, ef undan eru skilin nokkur grey sem telja sig tilheyra bransanum.
Ef bara eitt kemur út úr þessari mynd (annað en hugsunarbylting á alheimsskala) þá væri gott ef það væri það að svokölluð innsetningar-list væri hér eftir hlegin út af borðinu og fengi ekki krónu úr vösum almennings sem hefur ekkert að gera við málningadósir í horni og drasl á gólfi heldur vill bara (eðlilega) eitthvað sem það skilur og fílar (eins og t.d. Ragnar Kartansson).
Öfugt við Undir trénu er Kassinn fullur af von, ef bara fólk nennir aðeins að vera minni fávitar, eða zombís vanans og kapítalismans. Hér á landi hefðu t.d. nasistar og vondir Sjálfsstæðismenn gott af þessari mynd, þótt það þurfi líklega meiri djúphreinsun á sálarlífi þess fólks – jafnvel sérhannaða meðferð í Heilsuhælinu í Hveragerði. Það hlýtur að vera til fyrir því úr Ríkissjóði því ef einhver á auðvelt með að fá fjárstuðning úr svokölluðum sameiginlegum sjóðum, þá er það einmitt liðið sem vinnur við að dæla úr þessum sjóðum – á okkar kostnað. Prove me wrong. Hver á flottasta ráðherrabílinn núna?
Sem sé: The Square er besta mynd sem ég hef séð – allavega á þessari öld! – og engin spurning að þú kæri lesandi átt að drulla þér á hana í bíó strax í dag. Hún er sýnd hjá fólkinu í Bíó Paradís (áður Regnboginn) og ég lofa þér hlátursköstum og nýrri sýn á tilveruna. Ég ætla samt ekki að endurgreiða þér persónulega ef þú a. Skilur ekki myndina, b. Finnst hún ekkert skemmtileg. Kannski best að þú takir hágæða greindarpróf ef þú ert eitthvað tvístígandi (eða óharnaður unglingur sem villtist hérna inn að leita að Prumpulaginu). Allt undir 90 er bara Fast & The Furious 19 en hinum ætti að vera óhætt.

 

   

Fullur jákvæðni

18 Nóv

Skemmtilegra er að tala um eitthvað gott en eitthvað lélegt. Ég er til dæmis að fara á GIMME DANGER, nýja heimildarmynd um Iggy Pop & The Stooges í kvöld, og á ekki von á öðru en að hún sé fín. Um daginn fór ég á EIGHT DAYS A WEEK, sem er ljómandi góð heimildarmynd um tónleikaferðir Bítlana. Svo hef ég verið að horfa á WESTWORLD, sem er frábær ný sjónvarpsþáttaröð um kabbojavélmenni. Þar er ef til vill velt upp spurningunni Hvað er mennskan? 

Íslenskir fjölmiðlar eru fullir af skemmtilegu, leiti maður bara. Rás 1, Gufan, er best. Þar er til dæmis LESTIN sem Anna Gyða og Eiríkur sjá um á hverjum degi. Þeim er ekkert óviðkomandi í „menningarlífinu“ og Anna tók t.d. viðtal við LEONCIE í fyrradag, sem var að sjálfssögðu skemmtilegt, enda prinsessan í ham um þessar mundir og um það bil að fara að kveðja þetta eymdarsker með stórtónleikum. LESTIN er á dagskrá á hverjum degi og alltaf skemmtileg. Vera Illugadóttir er með súpergóða þætti, Í LJÓSI SÖGUNNAR, einu sinni í viku. Alltaf fræðandi og skemmtilegt, þátturinn um smáeyjuna NÁRÚ, var t.d. alveg frábær. Saga Nárú er eins og kaldhæðnislegur harmleikur og algjört víti til varnaðar. HARMAGEDDON Frosta og Mána er langbesta froðusnakkið í dag og engin froða og varla snakk heldur. Hlusta alltaf ef ég get.

Um helgina hyggst ég heimsækja verslunina AfroZone, sem er afrísk kjörbúð í Lóuhólum. Ég mun þar komast til svörtustu Afríku og eflaust kaupa eitthvað sem ég veit ekkert hvað er, en mun ögra bragðlaukunum. Ég ætlaði að draga krakkana á Björk digital í Hörpu, en þau þverneita að koma með. Dabbi var settur í eitthvað tveggja tíma Bjarkar-prógramm í Hagaskóla og segir það leiðinlegustu tvo tímana í lífi sínu. Uppáhaldshljómsveitin hans heitir 21 Pilots og uppáhaldsstöðin er FM957. Ég er bara ekkert að skipta mér að því.

ATVIK eftir viku

25 Okt

14852993_10211918872354098_4685345531448206367_o
Eftir viku opnar málverkasýning og plötuútgáfa mín, ATVIK, í hinu fornfræga MOKKA KAFFI. Ég sýni 18 akrílverk sem máluð eru á plötuumslög. Inn í málverkunum er 18 laga plata ATVIK sem kemur aðeins út í 18 eintökum og fylgir með myndunum. Sýningin er sjálfhverf og sýna myndirnar 18 atvik úr lífi mínu. Lögin eru flest ný (nokkur tökulög) og tengjast efni myndanna. Myndirnir/plöturnar eru til sölu á kr. 45.000 stk. 

OfurEðlilegheit

21 Okt

Hér er myndin sem „allir“ eru að tala um: HyperNormalisation eftir Adam Curtis. Ég skrölti í gegnum þessa næstum þriggja tíma yfirferð um atburði sem leitt hafa til þess ástands sem við erum í í dag. Það hefði nú alveg mátt skera myndina niður, en þetta er engu að síður nokkuð hryllileg lýsing á nútímanum – Við erum peð sitjandi fyrir framan spegla. Nú er ég snarlega hættur á Facebook. Nei, þá missi ég af „öllu“.

Hér er stutta útgáfan, sem er eiginlega sterkari.