Sarpur | maí, 2013

Me me me megastuð!

15 Maí

Íslendingar vita að það er betra að vera í stuði no matter what, en að vera ekki í stuði. Vinstri flokkarnir töpuðu af því þeir voru bara alls ekkert í stuði. Alltaf að sífra um að allt væri svo erfitt og eitthvað rugl um ábyrgð og kjaftæði.

Jóhanna Sig er náttúrlega algjör andstaða við allt sem kallast að vera í stuði nema einu sinni þegar hún var í ofsa góðu stuði að hoppa upp á einhverjar íþróttakonur sem höfðu unnið leik. Eða þegar hún dillaði sér vegna Icesave. Ef hún hefði verið meira í stuði sæti Samfylkingin ekki uppi með þetta afhroð. Vinstri flokkunum hefði gengið betur ef þeir hefðu sýnt af sér meira stuð. Eða til dæmis haft einhvern léttan og skemmtilegan talsmann sem hefði komið fram einu sinni í mánuði og sagt hvað væri í gangi.

Nei nei, í staðinn, voru bara allir í fýlu. Og allt svo erfitt og þungt. Ögmundur og Steingrímur Joð talsmenn stuðs? Jón Bjarnason!!!??? Reyndar er Katrín Jakobs vandaður og gegnheill stuðbolti, en bæði kom hún of seint inn sem aðal og er umkringd fýlupokum, sem draga hennar stuð niður.

Og þess vegna sitjum við nú uppi með Bjarna og Sigmund sem eru kannski ekki mestu stuðboltar í heimi, en hafa a.m.k. lofað stuði. Þótt þeir svíkji það kannski allt saman eða stuðið verði bara fyrir liðið í Arnarnesinu.

Nú er fólk að búa sig undir stuð og farið að kaupa allskonar eins og sést á hagtölum. Þá koma fýlurausarar eins og Sighvatur með gamalt og endurtekið svartsýnisraus og ráðast að vanda á grill. Hvað hefur þetta fúla vinstra lið eiginlega á móti grillum?  Græða á daginn, grilla á kvöldin, sagði HHG, en samt algjör óþarfi að vera alltaf með þetta tuð út í grill!!! 

Tónleikahald erlendra hljómsveita hér er líka farið að taka við sér. Það sem er framundan er bara orðinn helvíti góður listi:

Reykjavík Music Mess um næstu helgi.

Meistari Daniel Johnston 3. júní – SKYLDUMÆTING!!!

Það er uppselt á Band of Horses 11. júní.

Söngdívan Dionne Warwick er í Hörpu 19. júní.

ALL TOMORROWS PARTIES HELGINA 28-29. júní – SKYLDUMÆTING!!!

Nile Rodgers og CHIC 17. júlí – SKYLDUMÆTING!!!

David Byrne og St. Vincent 18. ágúst.

Þetta er bara fjandi gott. Allavega betra en eftir kreppuna þegar eina bandið sem kom í langan tíma var (danska hárbandið) DAD sem safnaði fyrir efnalitla Íslendinga!

Jæja, best að fara að grilla.

Núna er núna

15 Maí

tgrW_Y-zxluQvALBXpWWTX7PxKYP0vtOgve8liRuTkg
Ég er yfirleitt frekar tregur við að tileinka mér tækninýjungar. Var lengi trúr vinýlplötunni og hataði cd til svona 1993 þegar ég seldi plöturnar og hellti mér út í cd-ið. Byrjaði aftur í plötunni um 2000 en fékk svo leið á því og seldi allt aftur. Nú er það Spotify sem fullnægir mér fullkomlega á þessu sviði. Ég á nokkrar plötur eftir og ætla að skella hér inn sölu bráðlega.

Ég var lengi með Nokia hlunk. Einu sinni var ég í dýragarðinum í Slakka með Steina Sleggju. Þá réðist brjálaður kalkúni á okkur. Þar sem bardagi Steina við kalkúnann er eitt það fyndnasta sem ég hef séð saknaði ég þess að vera ekki með síma með myndavél. Keypti svoleiðis daginn eftir. Því miður hefur enginn kalkúni ráðist á Steina síðan.

Var lengi að fá mér snjallsíma en gerði það fyrir nokkrum dögum (fyrir peninginn sem ég fékk fyrir plöturnar!) Finnst þessi sími eiginlega alveg æðislegur. Finnst ég loks vera „maður með mönnum“. Er búinn að fá mér öpp til að mæla ferðir mínar á hjóli og á fjöllum (Map my tracks) og til að vita hvað draslið á himninum heitir (Google Sky map). Er eiginlega stjarfur yfir því hvað kemst fyrir í einum litlum síma (Samsung Xcover 2). Ég á að geta farið með hann í sund og hann er líka útvarp, vekjaraklukka og vasaljós. Svo er ég búinn að taka nokkrar myndir af hendinni á mér. Tæknin maður. Hvílíkur heimur. Hversu langt sem við erum komin á 10 árum, hvað þá á einni öld. Núna er núna. Pældu í því.

Má ég ekki vera bjartsýnn á framtíðina? Þótt Sigmundur greyið  hafi nú komist að því að það er allt í klessu (auðvitað allt síðustu ríkisstjórn að kenna) og hann muni því sennilega ekki geta uppfyllt hin stórkarlalegu kosningaloforð. Hvílíkur brandari. Þið þarna sem verðið farin að berja í potta eftir hálft ár, vinsamlegast gerið það heima hjá ykkur.

Nafnið mitt á kókflösku

11 Maí

gunnarkok
Ég varð undrandi þegar ég sá nafnið mitt á kókflösku. Eftir rannsóknarvinnu komst ég að því að Vífilfell hefur sett á markað sérmerktar kókflöskur 75 algengustu kven og karl-nöfnum á Íslandi. Þannig að það er bara um að gera að róta í kælinum ef Garðar og Laufey vilja finna sérmerktu flöskurnar sínar.

Fossaklúður gullaldar-rokkara

10 Maí

gullfozz
Heldur er óheppilegt að tvö „gömlukallabönd“ sem nýlega hafa sprottið upp skuli bæði nefna sig eftir íslenskum eðalfossum.

Gullaldarrokkbandið Gullfoss með gítarleikarann Sigurgeir Sigmundsson í fararbroddi gerir nú allt sturlað með íslenskri útgáfu af Nazareth/Everly Brothers-slagaranum Love Hurts (Þú ein). Ekki er nóg með að Gullfoss geti valdið ruglingi við dj-dúóið Gullfoss og Geysi og gleymdu ballhljómsveitina Gullfossi sem var skipuð Sigga Gröndal, Birni Jörundi, Golla, Óla Hólm og Inga og starfaði 1998; heldur er klárt að fólk mun rugla saman Gullfossi og hinni nýju gömlukallasveitinni Goðafossi.  Goðafoss er ofurgrúppan sem Gunni Þórðar, Maggi Kjartans og fleiri „gullaldar“-rokkarar hafa stofnað til að hita upp fyrir Deep Purple á tónleikum í Laugardalshöll 12. júlí.

Strákar í Gullfossi og Goðafossi – þarf ekki annað hvort bandið að skipta snarlega um nafn? Ekki samt kalla ykkur Geysi, það mun bara valda ruglingi við Vesturíslendinga-proggsveitina Geysi sem SG gaf út 1974. Hvað með hljómsveitin Strokkur, eða hljómsveitin Smjörbítill?

godafozz

Egill Ólafsson í geðveiku stuði

10 Maí


Hin frábæra hljómsveit Ojba Rasta spilaði á Volta á dögunum. Þar var boðið upp á óvæntan glaðning: Sjálfan Egil Ólafsson sem tók tvö lög. Spikfeitt dæmi. Upptaka náðist (sjá að ofan).


En að öðru. My Brother is Pale er íslensk hljómsveit stofnuð af hollenska lagasmiðinum Matthijs van Issum eftir hann fluttist til Íslands árið 2009. Síðan þá hefur sveitin staðið í reglulegu tónleikahaldi en gengið í gegnum nokkrar mannabreytingar. Hún hefur starfað í núverandi mynd síðan haustið 2012. Í ársbyrjun 2013 hóf My Brother is Pale upptökur á sinni fyrstu plötu og fyrsta lagið af henni, LOST, var gefið út í gær.

Gjaldþrota í Hörpunni

8 Maí


Dionne Warwick er náttúrlega algjört legend í poppinu. Það kom fram í dag að hún ætlar að syngja í Eldborg þann 19. júní. Miðasalan hefst fljótlega og má fastlega búast við að miðarnir fljúgi út.

Dionne var í fréttum á dögunum fyrir að vera orðin gjaldþrota vegna skattaskulda. Hér er frekar ýtin blaðakona að reyna að fá eitthvað upp úr hinni 72 ára gömlu söngkonu, án mikils árangurs. Blaðakonunni gengur betur að veiða eitthvað upp úr bréfberanum hennar.

Leitin að Lars og Samfarir fyrir skóg

8 Maí

Reykjavík shorts and docs hefst á morgun og stendur í viku. Boðið er upp á haug af stuttmyndum og heimildamyndum, eins og nafnið bendir til. Tvær heimildamyndir vekja sérstaka athygli. Leikstjórar þeirra koma hingað til kynna myndirnar á sérstökum Q&A.


Opnunarmyndin Mission to Lars fjallar um systkini sem reyna að uppfylla ósk einhverfs bróður um að hitta Lars Ulrich, trommara Metallica. Það er hans æðsta ósk í lífinu.

Fuck for Forest fjallar um kynlífs-hippa í Berlín sem framleiða klám til bjargar regnskógunum – Ecoporn kalla þau það.

 

Meik-óverdós

7 Maí

Sigur-Ros-as-Simpsons
Allir eru að meika það biggtæm þessa dagana. Hljómsveit sem fengi útgáfasamning hjá öndergránd merki í Póllandi ætti varla mikla möguleika á að fá umfjöllun um það meik, enda risameikin víðsvegar.

Fyrst ber að telja að Sigur Rós eru í lokaþætti 24. seríu The Simpsons (sent út 19. maí). Af heimasíðu Sigur Rósar:

in the episode, entitled “the saga of carl,” homer, moe, lenny, and carl team up to buy a winning lottery ticket, but after carl snags the ticket and flees to his home country of iceland, the guys head there in hot pursuit. the band’s music scores homer’s visit to iceland, marking an unprecedented musical collaboration between the show and a band; with this episode, sigur rós have written and performed more original music for the simpsons than any other outside band in the show’s history.
says simpsons creator matt groening, “i’m a longtime fan of sigur rós, and we’re honored to bring their icelandic, ambient moods to our goofy cartoon show.”

Ísland í Simpsons. Það hlaut að koma að því!

Svo OM&M í Saturday Night Life (ætli þeim sé ekkert farið að leiðast það að spila þetta lag?) og Ragnar Kjartansson að láta The National spila sama lagið 105 sinnum. Ég skil reyndar ekki hvað er svona merkilegt við The National eða þetta lummulega lag.

Allt að ske sem sé í meikinu. Skapandi listir ha?

Illa þefjandi táfýlutónlist

3 Maí


Þá er Mark E. Smith að mæta hingað í fjórða sinn með nýjasta unglingagenginu sem skipar The Fall núna. Bandið er að gefa út plötuna Re-Mit, sem skv.  wiki er þrítugasta Fall-platan. Lagið hér að ofan er fyrsta lag „í spilun“ tekið læf nýlega. Hingaðkoman er hluti af hinni geðveiku ATP-hátíð í júní.

Nú er spurning hvort Mark verði jafn tiltektarsamur og í Austurbæ 2004 þegar hann eyddi megnið af gigginu í að færa míkrafóna af gítarmögnurum og eitthvað rugl. Annars fannst mér hann ansi gamall og lúinn 2004. Það er eftirminnileg sjónin þegar eigandi Grand rokks studdi hann upp á svið, en þá hafði Mark og bandið aðeins verið að fá sér baksviðs. Ætli hann húki ekki í stól eins og á sýnishorninu hér að ofan. Maður hefur alveg séð hressari 56 ára náunga.

The Fall er stórkostleg hljómsveit! Alltaf mismunandi, alltaf eins – eins og megafan númer 1, John Peel lýsti svo eftirminnilega yfir.

En það eru ekki allir sem „ná“ snilldinni. Í skáldsögu Hallgríms Helgasonar (54 ára), Roklandi, þegar fýlupokinn Böddi er á leiðinni í bæinn, notar hann mikið pláss í að úthúða The Fall eftir að lag með sveitinni brestur á í útvarpinu. Mér fannst ánægjulegt að sjá þetta í sögunni þegar ég las hana fyrst, en hugsaði jafnframt að miðað við karakter-einkenni Böddi ætti hann einmitt að fíla The Fall. Að hann gerir það ekki er klárt merki um stæka geðveiki. Eins og kemur síðan í ljós í bókinni.

Ég fór í bókasafnið áðan til að fá bókina lánaða og skanna Fall-dissið hingað inn. Fyrir algjöra (og nokkuð stjarnfræðilega) tilviljun hitti ég höfundinn við bókahillurnar. Hann gaf leyfi fyrir þessari birtingu:

hhthefall

Reynsla mín af bílaverkstæðum

2 Maí

mechanic
Ég tók loksins bílpróf 37 ára gamall árið 2003. Fyrir þann tíma hafði ég bara ekki tímt því og komst vel án þess. En nú var barn á leiðinni og Lufsan harðneitaði að keyra sig sjálfa upp á Fæðó. Prófið hafðist og síðan hef ég verið sem Bjössi á mjólkurbílnum í gríðarlegri ökuhæfni. Í raun dauðsé ég eftir því að hafa ekki tekið prófið fyrr því það er stuð að keyra. Við höfum átt fullt af bílum, en ég man eftir fáum. Í þá gömlu góðu gat maður verið á glænýjum bílum á svokallaðri rekstrarleigu. Þá þurfti maður aldrei að spá í viðgerðir.

En svo kom svokallað hrun. Við héldum áfram að borga rekstrarleigubílinn á svimandi geðveikum myntkörfukjörum. Laus við það, snemma árs 2010, fengum við okkur núverandi bifreið, árg. 2003. Hún var bæði með spoiler og krók, nokkuð sem maður á alls ekki að kaupa bíl með, frétti ég seinna. Allt gekk vel framan af. Í ágúst fór ég til Patreksfjarðar til að Pönka á Patró. Þegar bílinn kom út úr ferjunni í Brjánslæk var hann snögglega svo kraftlaus að það var eins og hann væri í handbremsu. Þá var hið skelfilega gula vélaljós komið í fyrsta skipti og blikkaði eins og heimsendir væri yfirvofandi. Trausti var með mér og ungir synir okkar. Ég fór næstum að grenja, hringdi í karlmanninn á heimilinu sem sagði mér að keyra til Patreksfjarðar svo ég skrölti þangað, bíllinn alveg að skíta á sig.

Á Patró eru tvö viðgerðarverkstæði. Kallinn á öðru var upptekinn, var að fá menn „að sunnan“ til að skipta um þak hjá sér. Hinn gaf sér tíma til að kíkja á þetta, þótt það væri laugardagur og HM á fullu. Kveðinn var upp sá dómur að þetta væri annað háspennukeflið og það tæki nokkra daga að fá nýtt svona háspennukefli frá UMBOÐINU. Svartnættið helltist yfir mig, margra daga strand á Patreksfirði var framundan og allt í fokki. Fyrir einstaka tilviljun var vinur bifvélavirkjans á leiðinni til Patró á alveg eins bíl og mínum. Hann var til í að fórna sínu háspennukefli og bíða fyrir nýju frá umboðinu. Við komumst því suður í tæka tíð en ég þurfti náttúrlega að borga miklu meira fyrir háspennukeflið en ég fékk fyrir giggið.

Adam Ant var ekki lengi í The Ants því næst var ekki hægt að opna vinstri afturdyrnar. Það stóð allt pikkfast. Ég fór í UMBOÐIÐ og bílinn var tilbúinn í eftirmiðdaginn. Það er ekkert grín að vera bíllaus á meðan bíllinn er í viðgerð. Og helvítis vesen að koma sér fram og til baka af verkstæðinu. Djös bögg allt saman. Ég fattaði ekki að tékka á viðgerðinni fyrr en ég var kominn heim og það fauk dálítið í mig þegar ég komst að því að hurðin vinstra megin var alveg eins og áður, harðlæst og pikkföst. Ég snéri dálítið æstur í UMBOÐIÐ aftur. Eftir skoðun kom í ljós að það hafði verið skipt um læsinguna HÆGRA megin, sem var í fínu lagi, en ekkert átt við þessa ónýtu, VINSTRA megin. Jesús á teini! Hvernig er hægt að vera svona vitlaus? Þótt ég fengi loksins gert við rétta læsingu (að sjálfssögðu án aukakostnaðar) varð þetta til þess að ég fylltist réttlátri reiði í garð UMBOÐSINS og sór þess eið að versla aldrei við það aftur. Þar að auki er taxtinn hjá því mun hærri en hjá sjálfsstæðum verkstæðum.

Leið nú og beið og bíllinn var til friðs. Ekki lengi þó því hið andstyggilega gula vélaljósið kom aftur með ófögur fyrirheit um rándýrar verkstæðisferðir og almennt leiðindabögg. Ég fór með bílinn á verkstæðið Vélkó*. Þar var hann „tengdur við tölvu“ en það voru svo mörg „villuboð“ að þeir vissu ekkert hvað var að, kannski hvarfakúturinn, súrefnis-upptöku-bla bla, eða bleh bla. Ég man ekki hvað ég borgaði fyrir þessa „skoðun“ en þeir slöktu allavega á gula vélaljósinu.

Það kom aftur skömmu síðar og þá fór ég með bílinn á verkstæðið Bilaða bílinn hf*. Þeir tengdu bílinn við tölvuna sína og niðurstaðan var svipuð og áður, þetta gæti verið hvarfakúturinnsúrefnis-upptöku-bla bla, eða bleh bla. Jæja fokkessu gula vélaljósi, ég keyri bara með það, hugsaði ég.

Næsti hryllingur bættist við nýlega. Upp úr þurru fór mælaborðið að blikka STOP – BRAKE FAULT – SERVICE MANUAL!!! STOP!!!!! sem hefði kannski verið ókei ef ekki hefðu fylgt þrjú skerandi píp, eins og heimsendir væri í nánd. Þetta gerðist alltaf þegar beygt var til hægri. Nú fór ég með bílinn á verkstæðið ÞÚ BÍLSÓL*. Þar var allt sem tengdist bremsunum skoðað, dekkin rifin undan, vasaljósi beint á svæði og krukkað í drasli. Niðurstaðan var sláandi: Við fundum ekkert að bílnum, hann er líklega bara andsetinn. Já, andsetinn. Þessu til staðfestingar fór hann nú að skipta yfir á Bylgjuna þegar keyrt var yfir hraðahindranir og var þá fokið í flest skjól og lítið annað eftir en að keyra bílinn á haugana.

STOP – BRAKE FAULT – SERVICE MANUAL!!! STOP!!!!! dundi nú á okkur með tilheyrandi pípi í nokkrar vikur og alltaf oftar og oftar. Þegar þetta ástand var orðið viðvarandi, lúffaði ég, greip í síðasta hálmstráið og fór í UMBOÐIÐ. Þar var bíllinn tekinn út í hálftíma forskoðun. Niðurstaðan var fáránlega einföld: Pípin og STOP – BRAKE FAULT – SERVICE MANUAL!!! kom vegna þess að það vantaði bremsuvökva og gula vélaljósið var tilkomið vegna þess að kominn var leki í súrefnisupptökuslönguna, eða öndunarslönguna, eins og verkstæðiskarlar kalla þetta stundum líka.

Afhverju datt ÞÚ BÍLSÓL* ekki í hug að tékka á bremsuvökvanum!? Og hinir á þessari slöngu? Þetta er ótrúlega léleg frammistaða og mega fúsk.

Mín reynsla af bílavekstæðum segir mér því þetta: Eina vitið er að skipta við UMBOÐIÐ. Þeir eru kannski dýrari en gera þó allavega við helvítis bílinn. Þótt það geti komið fyrir að þeir skipti um læsingu á rangri hurð!

(* Nöfnum hefur verið breytt til að hlífa verkstæðum við að verða að almennu aðhlátursefni með tilheyrandi atvinnumissi. Það eru jú yfirleitt mjög fínir karlar á þessum verkstæðum. Meðvirkni? U, já.)