Archive | október, 2011

Varðskipið Þór, Just Another, Hrekkjusvín og Tinni

30 Okt


Varðskipið Þór má skoða í Reykjavíkurhöfn nú um helgina. Þetta er helvíti mikið flykki. Börn fá blöðru og endurskinsmerki og gestir ganga sérhannaða leið markaða borðum upp og niður skipið. Borðaklætt landhelgisgæslufólk stendur ábúðarfullt og vísar veginn. Nú er lagt kapp á að sameina landsmenn um skipið í gamaldags þjóðarstolti. Það er alveg gaman. Minnir á gamla stolt-sköpun, eins og þegar allir voru svaka þjóðarstoltir af einhverri stórri bogabrú fyrir norðan. Það er mun skárra stolt að vera stoltur yfir varðskipi en yfir því að einhverjir karlar í jakkafötum séu búnir að taka svo mikinn yfirdrátt („Landsbankinn skilaði trilljón og sjö krónum í arð fyrsta ársfjórðunginn bla bla bla“), eins og boðið var upp á fyrir nokkrum árum.


Krakkarnir mínir nenntu ekki að hanga yfir hljómsveitinni Just Another Snake Cult sem lék á Undiröldu, ókeypis tónleikum í Kaldalóni í Hörpu. Gat samt pínt þau í 5 lög. Mikið nýtt efni hjá þessu frábæra bandi. Just Another var að þessu sinni átta manna og flott. Bassaleikarinn að gera góða hluti og Þórir, aðalmaður bandsins, hafði tögl og haldir. Undiralda er dagskrá sem 12 tónar og Harpa standa fyrir tvisvar í mánuði og þar á að vera allskonar ný og fersk músík. Giggin verða alltaf ókeypis og á þessum fjölskylduvæna tíma, kl. 17:30. Maður fylgist því vel með þessu.


Hrekkjusvín er í Gamla bíói. Platan frá 1978 er náttúrlega algjör snilld og hálfgert óráð að ætla að gera söngleik upp úr henni, því þar er jú enginn söguþráður. En svona hefur nú svo sem verið gert áður. Hrekkjusvínaplatan er svo undarleg, hvorki barna né fullorðins, heldur bæði og þó. Söngleikurinn er álíka mikill bastarður. Miklu meira fullorðins en barna þó. Sveinn Dói leikur dauðan karl sem er lítið simpatískur, svona seventís braskari með gjaldfallna víxla í halarófu á eftir sér en samt alltaf með ný og ný plott um gróða (sjá Tóta í Íslenska draumnum fyrir nýrri útgáfu af þessari týpu). Atli Þór er einskonar himnarótari sem sýnir honum „glefsur úr lífi sínu“. Gestir eru svo með rauð og græn spjöld til að ákvarða eftir hverja glefsu hvort Dói eigi frekar að fara til himna eða helvítis – svona eins og í rómversku hringleikahúsi eða í mynd William Castle, Mr. Sardonicus (þar var þó miðað við þumal upp eða niður). Lögunum af plötunni er blandað inn í þetta með dans og söng og stundum er tengingin ansi langsótt.

Margt er fínt. Snilld að hafa Valgeir Guðjónsson sjálfan á kantinum með þétt og gott band. Það er svipað og ef Björn hefði alltaf spilað sjálfur á Mömmu Míu. Leikurinn er fínn og oft sem þetta komst á ágætt flug – sérstaklega eftir hlé þegar glefsurnar voru frá æskuárum braskarans. Það er helst að leikritið er ekki alveg nógu fyndið og skemmtilegt. Platan er stuð og aðeins meira stuð vantar í söngleikinn, mest vegna þess að karakter Sveins og samskipti hans við fjölskylduna er alltof hefí sjitt. Hann er dramatísk fyllibytta og misheppnaður bisnessmaður í endalausri samkeppni við einhvern Bödda og með allt niðrum sig í einkalífinu. Hrekkjusvín fær samt alveg þrjár stjörnur fyrir alla jákvæðu sprettina og er möst fyrir aðdáendur plötunnar. Svo fannst Dagbjarti sýningin skemmtileg og segir þrjár og hálfa.


Við vorum búnir að ákveða það fyrir löngu að taka lúxus-salinn á nýju Tinna myndina. Það kostar 2500 kall í lúxus í Smárabíó og maður fær inneign á nammibarnum fyrir 750 kall og lazyboystól. Liggur svo og glápir í megalúxus. Ekki segja nokkrum frá því að ég hafi verið að splæsa í þetta. Ég – öfugt við marga aðra Tinna-aðdáendur, sem eru sumir alveg brjálaðir yfir myndinni – hef alltaf haft fulla trú á að Spielberg og Jackson gætu gert þetta almennilega og svo sannarlega gera þeir það, finnst mér. Það var hreinlega stórfenglegt að sjá rammana úr bókunum lifna við í þessum undarlega þrívíddar leik/teikniheimi sem myndin er. Tinni, Kolbeinn og allt þetta lið er sannfærandi en lítur samt undarlega út í fyrstu en venst svo. Veina Veinólína er einnig æðisleg en kannski er Tobbi ræfillinn dálítið asnalegur og gerfilegur. Hér er mixað saman stöffi úr bókunum Leyndardómur Einhyrningins og Krabbinn með gyltu klærnar, en þeir Hollywood-félagar spinna svo hressandi viðbætur við söguna, geypilega eltingarleiki og bráðfyndið atriði í flugvél. Ég keypti þetta allt saman og Dagbjartur sömuleiðis. Við segjum fjórar stjörnur, eða eiginlega fimm og sprengjum þar með stjörnuskalann. Ég get ekki beðið eftir næstu mynd, sem verður þó bara gerð ef þessi mokar inn monnípening í haugum. Tinnamyndin er snilld!

Standöpp og ska

28 Okt


Svakalegt er til þess að hugsa að hver maður gangi um bæinn með hauskúpu í hausnum. Glottandi hryllingsmyndahauskúpu. Fólk er lítið að hugsa um þetta samt, enda fær enginn séð sína eigin hauskúpu (nema í Röntgen). Eftir atburði gærkvöldsins verkjar mig í neðri kjálkann (mandibula), eða þar sem hann tengist við hitt draslið (það hljóta að vera einskonar lamir þar, svo maður geti opnað munninn). Ég hló nebbblega svo mikið á standöppgríninu Steini, Pési og gaur á trommur í Gamla bíó (blessaður/blessuð keyptu þér miða hér), jafnvel þótt ég væri lagður í svívirðilegt einelti þar sem ég sat á fremsta bekk (vondur staður á standöppi) af öllum nema gaurnum á trommunum.

Best var Steini eftir hlé. Hann tók gesti í kennslustund um óhefðbundnar lækningar, feitt fólk, fornar lækningar og fleira. Þá var ég svo mikið með opinn kjaft að ég fékk verk. Þessi sýning er alveg upp á þrjár stjörnur sko. Rosa fyndin og skemmtileg, en kannski ekki alveg algjör snilld út í gegn.

Svo var ég að klára bókina Ska’d for life eftir bassaleikara The Specials, Horace Panter. Hann segir söguna af uppgangi sveitarinnar og niðurtúr á mjög kumpánlegan og skemmtilegan hátt. Bara svona eins og maður sé með honum á barnum, ekkert mont, stælar eða töffaraskapur. Helvíti gott eiginlega og fjórar stjörnur. Þess má svo geta að 3/4 af hljómsveitinni Videósílin ætlar á The Specials tónleika í London næsta fimmtudag og er spenningurinn þegar orðinn allnokkur.

Meira pönk! (soft og hart)

27 Okt


https://drgunni.files.wordpress.com/2011/10/the-validators-wrong-time-wrong-place.mp3 The Validators – Wrong Time Wrong Place

Það er ekki fyrr búið að standa yfir megapönk í Kópavoginum að meira pönk brestur á núna á föstudagskvöldið. Þá ætlar nebbblega hljómsveitin The Validators (Löggildingjarnir?) frá Englandi að spila á Faktorý með Fræbbblunum, Taugadeildinni og kóverpönkbandinu Five Bellies (Júlli úr Silfurtónum, bræðurnir úr Vonbrigði og fleiri meistarar). Það má lesa allt um The Validators á Facebook-síðu atburðarins og tékka á fleiri lögum með bandinu á Reverbnation síðu sveitarinnar og sjá myndbönd á Facebook-síðu hennar. The Validators er svo ekkert geðveikt pönk heldur líka ska og reggae og allskonar rugl. Nákvæmar upplýsingar: Verð 1500 kr / Kl. 21:00 – Miðasala opnar, DJ Lighthouse leikur sérvalið efni (ska, punk, reggae) /Kl. 22:00 – FIVEBELLIES / Kl. 22:50 – TAUGADEILDIN / Kl. 23:30 – FRÆBBBLARNIR / Kl. 00:10 – THE VALIDATORS

 Vafasöm síðmótun – Arðrán hinnar nýju valdastéttar

Paunkhljómsveitin Vafasöm síðmótun úr Breiðholti (Facebook síðan þeirra) hefur sent frá sér þriðju plötuna. Hún er því miður bara fimm laga EP og heitir Byltingin og étin börn EP (platan á Gogoyoko). Fyrirliggjandi á lager sveitarinnar eru tvær plötur frá 2007, (VS!) (á Gogoyoko) – þar má finna lög eins og Sérnám herfunnar og Of mikið pönk! – og Paunkkk (á Gogoyoko) – en þar má finna lög eins og Bobby Fucking Fisser og Setu þetta í spilun sleikjuhóran þín!

Vafasöm síðmótun sendi frá sér eftirfarandi fréttatilkynningu: Þaddna Vafasöm Síðmótum var stofnuð árið 2006 eða 2007 eða eitthvað. Og hljómsveitin spilar pönk en er búin að gefa út tvær plötur og núna þrjár. Níja platan sem kom út í dag er besta platan og er rétt stafsett og svoleiðis því við létum tékka á því platan heitir ,,Bylting og étin börn EP“ og er ekki plata heldur EP sem er stittra. Platan fjallar um fokking kreppunna og á henni er lag sem við gerðum sem vann keppni á RÁS 2 þegar einhver fáviti vildi gera söngleik um pönk svo hann gerði söngleik og lét pönkhljómsveitir gera lag við texta sem hann samdi sem var ekki pönk. Við spiluðum í Kastljósið og lagið okkar fór í söngleikin í Þjóðleikhúsið en þeir breittu því svo það varð lélégt og síðan var söngleikurinn ömurlegur og allir voru sammála. Lagið okkar var gott sammt. Lagið hét ,,Ísland er fokk“ en heitir núna ,,Arðrán hinnar nýju valdastéttar“ sem er gott nafn og rétt stafstett. Lagið heitir það sem það fjallar um og er með nýjum texta sem er pönk. Allaveganna við viljum helst að þið spilið lagið og talið um plötuna sem er á http://www.gogoyoko.com/album/Bylting_og_etin_born_EP og hjálpið okkur að verða frægari en við erum akkúrat núna. Ekki það að við ætlum að verða mikið frægir bara nægjanlega frægir til að gera okkar eiginn söngleik sem verður góður í alvöruni Vafasöm Síðmótun.

Vafasöm Síðmótun:
h8people – trommur
Osama Bin Laden – gítar
(lochness) Monster – bassi
Tourette Hostage – söngur

Ísland er fokk (með lélégur texti) í Kastljósinu.


Að lokum skal bent á þetta góða mál: UNDIRALDA, tónleikaröð 12 tóna og Hörpu,  í Kaldalóni Hörpu, tvisvar í mánuði. ÓKEYPIS tónleikar með öpp n komming tónlistarfólki. Fyrsta skipti núna á föstudaginn kl. 17:30 (góður tími). Þá spilar hin frábæra sýrupopphljómsveit Just Another Snake Cult og Sonus Futurae þessarar aldar, hljómsveitin Sykur, sem var að gefa út plötu #2, Mesópótamíu. Nánar á Facebook-síðu viðburðarins.

Aðeins meira um mellur

26 Okt


Mellur. Fólk bara getur ekki hætt að velta sér upp úr þessum málaflokki. Það sannaðist í gær þegar mellu-bloggið var línkað út og suður – bæði á DV og Eyjunni – og uppskar mesta lesendafjölda sem þetta blogg hefur haft síðan ég byrjaði með það í september. 4488 manns lásu mellubloggið, miðað við teljara, eða jafnmargir og hver einasti kjaftur sem býr á Ísafirði og Bolungarvík (fyrir utan þessa 224 sem voru fjarverandi). Svona virkar dulmagn kynlífsins enn sterkt á molbúann.

Svo fór ég að hugsa þetta aðeins betur. Ég er líklega það sem er kallað frjálslyndur. Fólk má gera það sem það vill ef það böggar ekki út frá sér. Samt vil ég öryggisnet og samhug og að samfélagið virki sem heild, ekki bara að sá frekasti ráði. Maður hlúir best að svoleiðis í eigin garði, t.d. með því að reyna að vera fyrirmyndarökumaður, því á veginum er helsti snertiflötur manns við þjóðfélagið.

Þegar allir hlægja bara af drukkinni konu að pissa á Café París er það eiginlega næsti bær við það að allir ganga framhjá tveggja ára barni sem varð fyrir bíl í Kína. Manni má ekki vera alveg sama um næsta mann. Ekki það að ég hefði eitthvað gert við pisskonuna annað en að sitja sem fastast. Kannski hefði ég bara farið að hlægja líka eins og fífl.

Það sem Stóru systurnar eru að gera er kannski bara á vitlausum forsemdum. Ef þessar gleðikonur sem eru starfandi hérna eru konur sem dólgar hafa flutt inn til að gera út ætti náttúrlega frekar að einblína á dólgana en þessa graðkarla sem sveima skjálfandi á vettvang eins og flugur að ljósi. Eða það finnst mér allavega.

Á sínum tíma fór ég á Lilja 4ever. Á leiðinni heim var ég samferða Erpi Eyvindarsyni og okkur leið báðum eins og okkar langaði til að skera undan okkur. Gríðarlega sterk mynd. Svo er ég að horfa hér á þættina Hung, þar sem hinn tittlingastóri Ray er í góðum fílingi að hórast út um allan bæ. Mella er sem sagt ekki það sama og mella í öllum tilfellum (nú kemur einhver og skammar mig fyrir að trúa þessari karlhóruglansmynd sem Hung dregur upp og já já, ég hef líka séð Midnight Cowboy).

En jú auðvitað, svæsnasta þrælahaldsdólgastöffinu á að útrýma með öllum tiltækum ráðum. Það er varla erfitt í svona örlandi eins og hér. Stóru systur, dragið dólgana undan steinunum! Það mun enginn verða fúll út í ykkur út af því, nema dólgarnir.

Markhópur mellna

25 Okt


Mellur eru nú mikið á milli tannanna á fólki og sýnist sitt hverjum. Ekki eru allir á einu máli um tilverurétt þessarar elstu-starfsstéttar-í-heimi™ enda talið nær öruggt að í lang flestum tilfellum vildu mellur gera eitthvað allt annað en að mellast, t.d. vinna í banka, fást við mannauðsstjórnun eða sjá um grendarkynningu – ef það væri jafn vel borgað. Ég segi það fyrir mig að ekki vildi ég vera mella (enda eftirspurn í lágmarki) og ekki vildi ég að neinn sem mér er kær væri mella. Ég vil nú svo sem ekki heldur að neinn sem ég þekki gangi í Framsóknarflokkinn, en með því er ég ekki endilega að segja að það séu mellur í Framsóknarflokknum.

Ég er svo góður að ég vil að allir fái sem mest út úr lífinu í eintómri hamingju og gleði. Það inniheldur mjög líklega ekki að vera notaður sem ílát undir vessa. En ég get svo sem ekkert fullyrt um það og nú nú, ef svo vill til að fyrir einhverja sé lykillinn að hamingjunni (les: rífandi tekjur) að láta menn af götunni ríða sér þá er það ekki mitt hlutverk að standa í vegi fyrir því. Ég lít ekki á samslátt líffæra í mitti sem eitthvað heilagt fyrirbæri sem allt annað siðferði byggir á, sama hvað Biblían segir. Fullorðið fólk má gera það sem því sýnist og það böggar mig ekki neitt hvað fólk gerir heima hjá sér, eða í húsasundum, fyrir peninga eða ekki.

Takið eftir að hér er ég hvorki að blessa mansal né ógeðslega þriðja aðila, sem græða á mellum, heldur hina svo kölluðu hamingjusömu hóru™, sem er annað hvort til í alvöru eða er bara ímyndun.

Markhópur mellna er graðkarlar. Mellur munu líklega mellast um aldir alda nema einhvers konar lyf verði fundið upp sem dempa greddu í fáránlegum karlpungum, eða a.m.k. lyf sem beina greddunni inn á æskilegri brautir femínískrar ábyrgðartilfinningar. Þessi lyf mætti t.d. setja í bjórkúta á stöðum þar sem graðkarlar hanga yfir fótboltaleikjum.

Því allir menn, nema þeir sem ljúga því, eru óæskilegir graðkarlar og ætti helst að geyma í búri. Ég er ekki að ljúga neinu þegar ég fullyrði að hver einasti karlmaður  með eðlilega hormónastarfssemi hugsar um fátt annað allan liðlangann daginn en hvar hann geti otað sínum aumkunarverða tota og hvar slett skyrinu. Brundfullt karldýrið vill losa enda fylgir því engin ábyrgð. Hjá móttökuaðila erum við hins vegar að tala um 9 mánuða meðgöngu, 1-2 ár á brjósti og 18 ár af tölvuleikjum. Kynin eru bara ekki samanburðarhæf að þessu leiti – spurðu bara kettina.

Sé karl ljótur eða feiminn og inn í sig eða nennir bara ekki að standa í einhverju veseni og kjaftæði af því hann þarf að losa strax, koma mellurnar sterkar inn. Ég þekki fullt af körlum sem hafa „fengið sér mellu“ á meðan þeir voru singöl (í útlöndum – enginn sem ég þekki er svo vitlaus að hafa staðið í þessu hér) og get staðfest að þetta eru ekki slefandi viðbjóður heldur bara venjulegir sígraðir karlar. Kannski einhver þeirra líti á sig sem fórnarlamb eigin greddu, eins og hann Þórbergur í kirkjugarðinum, ég bara veit það ekki. Merki um skömm og fyrirlitningu er a.m.k. ekki það sem karlpungarnir hafa sýnt þegar þeir hafa sagt mér frá melluferðinni. Svo sem ekki viðurstyggilegan gorgeir yfir þessu heldur, frásögnin var bara hlutlaus og blátt áfram af viðskiptum tveggja fullorðna eintaklinga, eins ömurlegt og það hljómar.

Frekari femíniska lesningu úr mínum ranni má fá hér: Geirvörtur og Fagra kvenveröld – en sú grein vakti mikla lukku, enda dregin upp fögur framtíðarsýn þar sem kvenleg gildi hafa loks sigrað hinn ljóta graðmann.

Enn með á nótunum

25 Okt


Hljómplötum íslenskum rignir nú yfir landsmenn í aðdraganda jóla. Margt bitastætt ber á síhungraða góma enda framþróun rokktónlistar orðin slík á geimöld að undrun má sæta. Vér skulum skunda á Þingvöll og strengja vort heit:


https://drgunni.files.wordpress.com/2011/10/lay-low-vonin.mp3 Lay Low – Vonin

Ég lét rigna heilum fimm stjörnum á þriðju meginplötu Lay Low (í gagnrýni í Fréttatímanum), enda um hvílíka eðal poppsnilld að ræða. Hér er annað lag plötunnar (ljóð: Elín Sigurðardóttir), en það er eiginlega sama hvar maður ber niður, allsstaðar mætir manni eðal efni. Útgáfutónleikarnir verða í Fríkirkjunni 18. nóv.

 Reykjavík! – Black Out

Þessir snarvitlausu andskotar eru mættir með plötu 3, sem er án nokkurs vafa þeirra bestasta plata. Þeir arga og garga og riðlast á hljóðfærunum eins og vangefin naut í flagi en útkoman er eins og best verður á kosið. Mikið gaman. Mikið fjör.


https://drgunni.files.wordpress.com/2011/10/barcelona.mp3 Immo – Barcelona

Það er lítið gaman að láta brjálaðan mann bíta af sér neðri vörina í Barcelona, en það er það sem Ívar Schram lenti í. Hann var einu sinni í Original Melody, en er nú sóló sem Immo og fyrsta lagið sem hann sendir frá sér fjallar um fólskuverkið á Spáni. Hann hefur líka búið til videó við lagið sem er á Youtube.

Á fullu í menningarlífinu

24 Okt


(Hjálmar Næst besti Hjálmarsson kynnir Videósílin á svið í Molanum. Mynd: Hamraborgin á Facebook)

Ég var á fullu í menningarlífinu um helgina. Kom náttúrlega fram á Pönk 2011 með Videósílunum. Tókum Bölvun fylgi þeim og Númer með hljómsveitinni F/8, Anarkistar með Nast, So What með Crass (Stefán) og Boredom með Buzzcocks/Magazine (Stefán) og það tókst eins og til var sáð. Gaman var af því sem ég sá á Pönkinu. Fræbbblarnir góðir (hér er nýtt lag, Immortal, sem lofar mjög góðu fyrir nýju plötuna) og gaman að sjá hina frábæru hljómsveit Taugadeildina taka alla sjötommuna sína. Af yngra dóti voru Buxnaskjónar bestir, drulluþéttir eftir harkið á Akureyri. Videósílin koma saman að nýju á Pönk 2012 sem verður að sjálfssögðu haldin aftur í Kópavogi, enda á pönkið hvergi betur heima en þar.

Valdi Bunuel-myndina Háttvísir broddborgarar fyrir Alliance Francaise. Hún var sýnd í stóra salnum í Bíóparadís í gærkvöldi, sem var sem betur fer ekki alveg vandræðalega tómur. Myndin stóð fyllilega undir væntingum minninganna. Það er ekki gert svona stöff í dag, enda Bunuel alveg spes.

Fullt er framundan í menningunni. Uppistandssjó Steina, Pésa og gaurs á trommur (frumsýning á fimmtud í Gamla bíói) og Hrekkjusvín á föstud (einnig í Gamla bíói) og enska ska-bandið The Validators + góðir gestir á Faktory sama kvöld.  Nýja Tinna myndin í lúxus sal asap og svo Björk í Hörpu! Svo er möst að taka dagskrá Bíóparadísar enn fastari tökum. Það er gríðarlega metnaðarfullt starf í gangi þarna og gaman að sjá hversu margir voru í bíóinu í gær, enda margt í gangi fyrir utan Bunuel: Páll Óskar var að sýna Tomma og Jenna myndir í einum sal, nýja vinsæla Woody Allen myndin var í öðrum og svo seinna um kvöldið var verið að sýna sýrusúrrealismann The Holy Mountain eftir Alejandro Jodorowsky.

Ef það væri ekki menning værum við bara maurar.